De vallende Steen der Wijzen Hele artikel afdrukken
Blader door dit artikel:
De vallende Steen der Wijzen
2. Kamer van Newton
3. De Zwaartekracht
4. Aantrekkingskracht
5. Alles op een rijtje


Image Aantrekkingskracht

Mo kon zich niet voorstellen dat hij aan de aarde zou hebben getrokken.

‘Ik heb daar nog nooit wat van gemerkt...’, peinsde hij.

‘Het is ook maar een piepklein beetje. Daar merkt u zelf helemaal niets van.’, legde Newton uit. ‘De zwaartekracht die u hier op aarde voelt, is gevolg van het enorme gewicht van de aarde. U weegt misschien veertig kilogram. Dat is natuurlijk niets in vergelijking met het gewicht van de aarde. Het veroorzaakt dan ook een zeer onbeduidend klein beetje zwaartekracht. De zwaartekracht die u of ik veroorzaken is daarom ook niet zo interessant.’

Ze waren inmiddels aan een tweede kopje thee begonnen en Mo was toch nog erg nieuwsgierig geworden naar de ideeën van Newton. Hij was de zoektocht naar de Steen der Wijzen alweer vergeten.

‘Dus de aarde wordt toch wel een beetje naar mij toegetrokken?’ begreep Mo nu wel.

‘Ja, maar dat is zo’n piepklein beetje, dat we het zelfs met de beste apparatuur nog niet kunnen meten’, antwoordde Newton.

Image Mo had nog niet eerder op deze manier over de zwaartekracht nagedacht, maar eigenlijk vond hij het allemaal wel logisch klinken. Alles en iedereen oefende een aantrekkingskracht op elkaar uit. Normaal gesproken merk je niets van je eigen zwaartekracht. Als je heel erg zwaar was, werd die aantrekkingskracht heel erg groot. Normaal gesproken merk je niets van die kracht, maar als je zo zwaar zou zijn als de aarde, dan wordt die kracht heel groot.


En de maan?

Mo was bij het raam gaan staan. Sir Newton woonde op de zestiende verdieping en Mo keek voorzichtig naar beneden. Als hij vanaf deze hoogte naar beneden getrokken zou worden, dan zou hij met een ongelooflijke rotvaart tegen de aarde aan botsen. Dat zou hij niet overleven! Met die zwaartekracht viel niet te sollen.

Image

Het was al laat en het begon langzaam maar zeker donker te worden. In gedachten verzonken keek Mo uit over de hoteltuin. Sir Newton had in elk geval een prachtig uitzicht. De regenwolken van vanmiddag waren weggetrokken en hoog in de lucht hing de maan. Mo keek ernaar en kreeg plotseling een onrustig gevoel. Zou de maan ook door de aarde aangetrokken worden? vroeg hij zich af. De maan was misschien niet zo groot als de aarde maar toch nog steeds ontzettend groot. Dus die maan en de aarde zouden elkaar, als hij Newton goed begrepen had, met een allesvernietigende kracht moeten aantrekken. Lichtelijk in paniek draaide hij zich om naar Sir Newton.

‘Wordt de maan ook door de aarde aangetrokken?’ vroeg hij gehaast. ‘Zal de maan op de aarde vallen?’

‘Ook de maan valt op de aarde, ook de maan ja….’ antwoordde Sir Newton afwezig. Mo begon zich grote zorgen te maken. Wat zou er gebeuren als de maan op de aarde valt? De ramp zou niet te overzien zijn! ‘Dat kan niet waar zijn!’ riep hij uit.

Image Tot zijn verbazing leek Newton zich al helemaal niet meer met het onderwerp bezig te houden. Peinzend was hij naar de tafel terug gelopen en had een steen opgepakt. Terwijl hij met een twijgje op de steen sloeg, murmelde hij bezwerende spreuken.

Mo was met stomheid geslagen.  Er viel geen woord meer te wisselen met Sir Isaac Newton. De man leek nu weer volledig op te gaan in zijn zoektocht naar de Steen der Wijzen. Mo dacht diep na. Als de maan nu aan het vallen is, wanneer komt hij dan op de aarde terecht? Waarom is de maan eigenlijk niet allang op de aarde gevallen? Hij nam zich voor om nog een keertje terug te komen. Vandaag had hij in ieder geval helemaal niets meer aan Sir Newton.
Hij liep de kamer uit en sloot zachtjes de deur achter zich. Sir Newton was inmiddels, luidkeels zingend, begonnen aan een raar soort dans om een van de stenen heen.





Knutselen


Legogeheimen


Verhalen


En meer met o.a. surftips, musea, lessen