De vallende Steen der Wijzen Hele artikel afdrukken
Blader door dit artikel:
De vallende Steen der Wijzen
2. Kamer van Newton
3. De Zwaartekracht
4. Aantrekkingskracht
5. Alles op een rijtje


Image  De kamer van Sir Isaac Newton


Er hing een duistere sfeer in de ruimte waar Mo zich nu bevond. Hij kreeg er de kriebels van. Overal hingen spinnenwebben en het krioelde van het ongedierte. Op een paar meter afstand zat een oude zwarte kat Mo aandachtig aan te staren. Dat was geen goed voorteken.

De kat vond de onverwachte visite niet prettig en rende naar een grote deur toe. Onderaan de deur had iemand een primitief kattenluikje gemaakt. De kat kroop er snel doorheen.

Mo liep naar de deur toe. Op een bordje bij de deur stond ‘Kamer 1642’. Nog voordat Mo op de deur had geklopt vloog de deur open. Achter de deur stond een man met een lange zwarte cape om en een rare puntmuts op. De zwarte kat lag rustig in zijn armen. De man bekeek Mo met een mysterieuze blik. Mo moest iets zeggen, maar had geen idee wat.

Image

‘U bent net op tijd voor de thee’, onderbrak de man de stilte. ‘Komt u alstublieft binnen.’ De man maakte een uitnodigend gebaar. Mo liep volgzaam de kamer in. ‘Gaat u daar maar zitten’, wees de man op een krukje.

Image Mo ging zitten naast een grote tafel. Op de tafel stonden allerlei vreemde potjes en buisjes. Er lagen dikke boeken en vreemde paperassen, stukken steen en zelfs een paar korreltjes goud. De man stond bij de open haard te roeren in een grote ketel. Daardoor had Mo tijd om alles weer op een rijtje te krijgen.

‘Wie bent u eigenlijk?’ wist hij eindelijk uit te brengen. De man draaide zich om met de ketel in zijn hand. ‘Mijn naam is Newton, Sir Isaac Newton’, zei hij trots terwijl hij vanaf grote hoogte thee uit de ketel in twee kopjes liet kletteren.


Image De Steen der Wijzen

‘Wat doet u hier?’ vroeg Mo, brutaler dan hij had willen klinken. Sir Isaac Newton gaf hem een dampend kopje thee. Hij ging zelf ook aan de tafel zitten.

‘Welnu, als u dat dan zo graag wil weten:’ zuchtte Sir Newton, ‘Ik ben op zoek naar de Steen der Wijzen’. Het kwam er een beetje hopeloos uit, maar het maakte toch een diepe indruk op Mo. Ze waren op school net vandaag begonnen aan een spannend boek over de Steen der Wijzen. Alles wat door die steen werd aangeraakt, zou in goud veranderen.

Image ‘Is dat de Steen der Wijzen?’ vroeg Mo, ongeduldig wijzend op de opvallendste steen die op tafel lag.

‘Nee, helaas is dat slechts een doodgewone kei’, antwoordde Newton en pakte de steen op. ‘Ik ben al erg lang op zoek, maar vind niet of ik de Steen ooit nog zal vinden.’
Kwam het door de kat, die plotseling op Sir Newton’s schouder sprong, of doordat de steen zelf zwaarder werd? Plotseling gleed de steen door Newton’s vingers en viel met een harde klap op de grond. De man stond perplex.

‘Ongelooflijk!’ riep hij uit. ‘Het is precies mijn droom! Ik droomde dat ik onder een appelboom lag na te denken. Ik zag hoe boven mij een appeltje door een windvlaag van de boomtak afbrak. Ik wilde mijn hoofd beschermen, want het ding zou zeker op mijn hoofd vallen, maar tot mijn grote verbazing viel het appeltje omhoog!’ Hij pakte de steen weer van de grond en liet hem opnieuw met een klap vallen. Mo had geen flauw idee wat die onzinnige droom met de steen te maken had.

 



Knutselen


Legogeheimen


Verhalen


En meer met o.a. surftips, musea, lessen